Tâk tâk-i zer-nigârın çerh virân eylemiş,
Hışt-i zerrînin sabâ ferş-i gül-istân eylemiş.
Kâtib-i takdir hatt-i sebz tahrîr etmeğe,
Levh-i gül-zârı hazân bergi zer-efşân eylemiş.
Katr edip fasl-i hazan âb-i revan sirâzesin,
Nusha-i gül-zârın evrâkın perişân eylemiş.
Devr cevrin gör ki nüzhet-gâh-i ehl-i zevk iken,
Cûy-bâr ü gül-şeni zencîr ü zindan eylemiş.
Eylemiş tedbîr teşvîş-i hazân târâcına,
Lâle rengin rantını dağ içre pinhân eylemiş.
Rüzgârın tîre bahtın kare nutkun lâl edip,
Mâtem-i gül bülbülü zağ ile yek-sân eylemiş.
Ey Fuzûlî dehr hâlin şâh-i gülden kıl kıyâs,
Kim verip evvel tecemmül sonra üryan eylemiş.

Fuzuli