Tanrı birdir bî-nazîr ü bî-şerîk ü bî-şebîh
Hem kitâbı vü rusülü hak durur “lâ raybe fîh”

Ol münezzehdir ta’allukdan ne doğdu ne ölür
Kim sıfâtı “kul hüvallâhu ehad” zâtı nezîh

Ol ‘alîm ü ‘âlim ü ‘allâm gaybın sırrına
İrmedi irmez kamu ‘allâme vü şeyh u fakîh

Ol ulu’l-ebsâra her bir sun’ ile günden ‘ayân
Gerçi a’mâdır göremez münkir ü dehrî sefîh

On sekiz bin ‘âlem anın mülküdür illâ ana
Hiç durak olmadı olmaz ‘arş u ferş ü şehr ü dih

Tapmaz ol ma’bûd-ı maksûdu bilenler gayra hîç
Sevmez ol ma’şûk-ı nakkâşı seven nakş-ı kerîh

Kime ol takvâ donun hizmet kuşağın kılsa rûz
Gözüne görünmez ayruk hil’at ü kemhâ vü zîh

Hiç ‘atâsın kimse anın men’ idemez kimseden
Hem kazâsın def’ idemez zôr u kalkan u zırıh

Sev Kemâl Ümmî anı hem dostların anın içün
Hem şuları yir ki ol düşmen tutup görür kerîh

Hiç mesel yönünden olur mu berâber bir değil
‘İlm ü cehl ü hak u bâtıl hayr u şer nâ-bih ü bih

Sâim ol dâim dün ü gün nâim olma kâim ol
Fırsatı fevt itme mevt irmezden evvel tenbîh