Tefekkür birle mevti eylegil yâd
Ki hedm olur bununla nice bünyâd

Nice şîrîn dehânı telh eder bu
Safâ ve şâdumândan selh eder bu

Nice cem ehlini eder perîşân
Dimez hüsn ehlidir yâhud perîşân

Nice gül-ruh benefşe-zülf bu merg
Rezâletle salar toprağa çün berg

Nice tûtî-lisânı lâl eder bu
Nice hoş-hâli hem bed-hâl eder bu

Nice nâz ehlini salar niyâza
Nice zer kadri hem satar piyâza

Nice ra’nâları pejmürde eyler
Mülâyim-tab iken efsürde eyler

Dilersen düşmeye okun yabana
Emel tîrin koma kavs-i kemâna

Bu merta’da yürüme şâd u mesrûr
Ki sayyâdındır âhir mevt-i pür-şûr

Gadât ü her ‘aşîde anı zikr et
Ne i’dâd eyledin gel anı fikr et

Ki uddetle varasın anda kabre
Seni ahz itmeden envâ’-ı hasre