Virmeyen kûyinde başın itmeyen cânın mübâh
Bes ne bilir ‘âlemin zevki nedir ol bî-salâh

Yoluna evvel kademde terk-i cân u ser gerek
Geçmeyen iki cihândan niçesi bulur felâh

Koymayan kûyinde cânâ cân u bâşın yoluna
Bulamaz iki cihânda ne salâh u ne felâh

‘Anberîn zülfün dağıtup bâğa girüp seyr ider
Bâda virmiş ‘âşıkın ‘ömr-i perîşânın sabâh

Terk-i kâm itdi Hayâlî geçdi bâri cümleden
Yoluna baş kodu kıldı sana cânın mübâh