Yâr vechin kimse görmez geçmeyince cândan
Geçmeyen zulmâtı içmez çeşme-i hayvândan

Gül’izârın hasretiyle geldi güller gülşene
Dâğlar açdı teninde çeşmi doldu kândan

Gösterir çeşm-i cihâna mâh-ı hüsnünden eser
Her suver kim görünür âyîne-i devrândan

‘Aşk ehli yanmayınca küfr-i zülfün nârına
Çeşm-i cânı rûşen olmaz pertev-i îmândan

Pertevidir bu merâyâ nûr-ı zât-ı vahdetin
Anladık bu zârı mevc-i bahr-i bî-pâyândan

Derd-i dilden kim tehîdir tâ sebû-yi hâtırın
Çek elin ey dil ayâğ-ı bâde-i dermândan

Ser-nigûn eyler seni çâh-ı sipihr-i kîne-ver
Olsa da başıñda tâcın mihr-i nûr-efşândan

Her kim ister Şems olsun serv-i bâğ-ı lâ-mekân
Dâmenin berçîde kılsın gülşen-i imkândan