Yâ Rab tene cân cânlara cânân yine sensin
‘Âşıklarının derdine dermân yine sensin

Bunca güher-i pâk-nihâd eyledin izhâr
Şol genc-i nihânî denilen kân yine sensin

Bir noktadan aldım haberin cümle ‘ulûmun
Her katrede mevvâc olan ‘ummân yine sensin

Bir dilber-i ra’nâ gibidir cümle ‘avâlim
Vachinde anın cilve uran ân yine sensin

Tekrîm idüp insanı didin çün “ve nefahtü”
Hakkı kulunun cisminde de cân yine sensin