Mürşidim, göster yolumu; cânâna yol ver varayım,
Ölmeden cemiyet-i yârâna yol ver varayım.
Ben usandım mâsivânın fitnesinden, el aman;
Bizi yoktan var eden Sübhân’a yol ver varayım.
Şu benim dîvâne gönlüm cümleden geçmek diler,
Dest-i sâkîden şarâb-ı aşkı nûş etmek diler;
Bu vücûdu âriyetten soyunup göçmek diler,
Vahdet içre göç eden kervâna yol ver varayım.