Nâr-ı ‘ışk-ıla yanub kül olmayan nâdâna yuf
Ölmeden evvel ölüb dirilmeyen bî-câna yuf
****
Kadrini ‘uşşâk-ı Hakkın bilmeyüb ta’n eyleyen
Bed kelâm u bed likâ vü bed nefis hayvâna yuf
****
Zu’m ider ki özi yahşi tâğiyândır ehl-i ‘ışk
Yuf o tâgînin özine itdiği tuğyâna yuf
****
Mü’minin budur nişânı ki seve mü’minleri
Ehl-i îmâna ‘adâvet eyleyen düşmâna yuf
****
Zemm ü istihzâ vü gıybet itmek anın ‘âdeti
Ana insân deyü rağbet eyleyen insâna yuf
****
Söyleyüb elfâz-ı küfri güldürür nâsı müdâm
Dinleyüb anın kelâmın gülüşen yârâna yuf
****
Ger gazab eylerse kalmaz anda aslâ ‘akl u dîn
Bî-vefâ vü ‘akl u hem bî-dîn ü bî-îmâna yuf
****
Kândır gamz u nemîme kizb ü sebb ü ifk ü zem
Halk içinde fitneyi îkâz iden fettâna yuf
****
Öğredirler anı hussâd şeyhe dahl eyle deyü
Öğreden hussâda hem şeyhine taş atana yuf
****
İ’tirâz eyler Cenâb-ı Hakka hem Cebrâ’île
Şeyhine itmez mi yâ ol ‘âsî-yi Rahmâna yuf
****
Asdikâyı fırka fırka eyleyüb İblîs gibi
Ara yirde ceng ü gavgâ buğz u kîn koyana yuf
****
Nân-ı ni’met ‘îş u sohbet hakkını nisyân idüb
Şol kuduz hayvân gibi her gördiğin kapana yuf
****
Çün ‘ayân oldı bu yüzden dostımız düşmânımız
Bize dostluk gösterüb gizlü ‘adûv olana yuf
****
İsteyen bizim rızâmız varmasun hîç yanına
Bize rağmen ol sefîhin yanına varana yuf
****
İtmeniz anınla ülfet ey bizim ahbâbımız
Pes didik ol münkire yuf hem ana uyana yuf
****
Hâsılı anda vefâ yok bilüriz lâkin ana
Taş virüb Kuddûsîye ur diyüben salana yuf

Ahmed Kuddusi