Zann iderdim beni ben ‘âleme sultân oldum
Yanılup bilmemişem sâhib-i ‘isyân oldum

Kendi derdime ‘ilâc itmede ‘âciz ben iken
Sanıram cümle cihân halkına Lokmân oldum

Harf-i ma’nâsı fütûhuna değilken kâdir
Dir idim kendözüme hâfız-ı Kur’ân oldum

Nefsimi kâmil ü dânâ bilir iken âhir
‘Âkıbet mu’terif-i cürm ile noksân oldum

Bilmedim kim şeş cihâtımı şerâret almış
Ben bu hasletle ne insân u ne hayvân oldum

Geçinirken bilirem ben ne ki vardır Gurbî
Yine kendi özümü bilmede hayrân oldum