Firâkın eyledi âlemi nâlân,
Gözlerde hicrân, sinede tufân,
Şehîd-i Harameyn, nur-u irfân,
Hakîkat ufkunda nâmın kaldı…

Kevser misâli sözlerin şifâ,
Sadrında hakîkat, özünde safâ,
Sen gittin amma ey menbâ-i hüdâ,
Âlemde senden hikmet kaldı…

İrfânla yoğruldu her bir beyânın,
Gönüller içinde mânâ fermânın,
Yolunda yürüyen sâdık ihvânın,
Duâsında ismin ebedi kaldı…

“Ey Şeyh-i ekmel, sırların mahrem,
Sözlerin feyz ile rûhlara merhem,
Fânî beden gitti, bâkîdir kalem,
Hâtıran gönüllerde daim kaldı…”

“Dergâhta nurun, minberde şânın,
Meydan-ı aşk ile anılır nâmın,
Secdeler ömrüne şâhit ey Şâhım,
Harameyn bağrında makamın kaldı…

“Ey Şeyh-i Haznevî, mihr-i ma‘rifet,
Feyzinle âleme yayıldı hikmet,
Sen gittin, lâkin silinmez nisbet,
Sadık gönüllerde ahdin kaldı…”

“Dergâhta sürüyor aşkın, nizâmın,
Evlatla devamdır feyzin, merâmın,
Mürşitler izinde sâdık ihvânın,
Hakk’a vardıran davan kaldı…

Sadâkat üzere yürüyenlerin,
Hakk’a adanmış sâdık erlerin,
Dergâhında hâlâ duâ edenin,
Gönlünde hâtıran bâkî kaldı…