Et mürüvvet bir nazar kıl kalbimin vîrânına
Çünkü muhtâcdır senin gibi şehin ihsânına

Kimse bilmez âşıkın derd-i derûnundan hemân
Yârı vâkıfdır anın bîmâre-i pinhânına

Dosta bezl-i cân eder âşık olanlar dâimâ
Şem’-i rahşândır sebeb pervâne tek sûzânına

Dil veren dildâra sıdkla yapışır dâmânına
Terk-i nâm u şân edip girer anın erkânına

Âşık olan aşk oduyla yana yana kül olur
Soyunup her varını dalar o aşk ummânına

Kalb-i uşşâka eğer gelse misâfir dostları
Cân olur kurbân o ân içre hemân mihmânına

Rabbenâ eyle meded ihsân kıl lutfun ile
Bu Hulûsî’yi kavuşdur sen n’olur cânânına