Aşkla olalı yoldaş bırakdum nâmusı ârı
Devâsız derde düş oldum kılarım âh ile zârı

Gezerken kendi hâlimde ‘aceb sevdâya düş oldum
Gözüme zerrece gelmez bu fâni iklimün vârı

Seherde bülbüli gördüm ‘aceb efgâna başlamış
Sanasın nev-bahâr olmış onun da varı gülzârı

Hakîkat bülbülin gör kim fenâ gülzâra meyl itmez
Bilür mevsîmi tîz geçer ciğer yaraları hârı

Gel imdi Şemsiyâ sen de fedâ kıl cânunı Hakk’a
Bu yolda cân u baş virmek durur ‘âşıklarun kârı