Yıl 571…
İnsanlık kara, kapkaranlık bir çağın tam ortasında..
Tarihin el verdiği Nemrutların tekrar hüküm sürdüğü bir zamanda..
Yıl 571…
Kız çocuklarının daha doğar doğmaz, anne kucakları yerine, kıpkızıl çöl kumlarının bağrına gömüldüğü bir sırada…
Yıl 571…
İnsanlığın kurtuluş diye beklediği ölümün yerine, buz gibi fecir serinliğindeki kutlu doğuma gebe dünya…
Bozulmuş nizamın, yok sayılmış hakların, çiğnenmiş insanlık onurunun son bulduğu kutlu doğuma…
Ayaklar altına alınmak istenen Hak adaletinin, tekrar Hira yüceliğinde yükselişine gebe dünya…
Yıl 571…
Kurtuluş yolu neresi? diye arayışta olan insanlığa, zulmün, zulmetin diz boyu bataklığa saplandığı bu çıkmaza Rabbani bir dokunuşun kutlu doğumu…
Tüm gözlerin “neredesin” diye aradığı, beklediği müjdenin doğumu…
Sadece insanın değil, dağın, taşın, tüm canlının hatta eşyanın hak örgüsünü getiren, taşıyan bir doğum…
Sancısı büyük, sancısı çekilmez doğumun, yeryüzündeki benzerliğiyle eş bir doğum. Toprağı tırnaklatan acıların, yine o toprağa bahar getirecek yepyeni bir cemrenin doğumu…
Yer Mekke…
Arzın altına gömülürken ve kıyılırken insanlık, arşın üzerinde bir vakit tamam olur.
Bir annenin karnında bir kalp atışı..
Her vurduğunda zulüm saraylarının sütunları sallanır adeta..
O kalp her attığında, hesapları bozulur zalimlerin…
O kalp atacak !
O kalp attıkça yıkılacak zulmün sultaları…
İsa’nın müjdelediği, İbrahim’in duası kabul olacak…
Heber verin, hangi suçtan dolayı öldürüldüğünü bilmeyen çocuklara…
Haber verin, pazarlarda alınıp satılan insanlığa…
Haber verin, hakkın hakkını çiğneyen putperestlere,
Söyleyin, yoktur Allah’tan başka ilah,
“la ilahe illallah…”
Yer Mekke…
Bir annenin doğum iniltileri, bir bebeğin ağlama seslerine karışır…
Bir ağlama ki, bütün gülmeler için…
Bir ağlama ki, tüm söyleneceklerin habercisi…
Bütün insanlığa bir haber gibi…
“Sabredin, az kaldı yaklaşıyor nübüvvet merhameti…”
Ve aynı ses bir uyarıyı taşıyor sanki ardında..
“Vazgeçin, yaklaşıyor Allah’ın azabı…”
Ve işte karanlığın aydınlığı, kainatın en sevgilisi.
En yüce doğum, bunun adı,
KUTLU DOĞUM…
Vakti gelince açan gonca bir gül gibi,
Allah’ın en sevgilisi,
Kurumuş toprağa düşen bir sağanak gibi
Ellerine doğduğu insanlığın yüzünü güldürecek bir hayat, bir neşe gibi
Uçsuz bucaksız dehlizlerde kalan insanlığa dopdolu bir nefes,
İnanan zihinlere öteleri müjdeleyen bir ses,
Bir ayet,
Bir medet,
Ve kimilerine ise son bir mühlet !
Onun adı Muhammed !
Sevin ey dünya !
Bir güneş doğdu…