Sensin Yûsuf-I Ken’ân
Hüsnüne cümle hayran
Sen beni eyle kurbân
Verme cellâda sâkî

Kul eyle bu dergâha
Ey enfâs-ı Mesîhâ
Ümmet oluben şaha
Geldim irşada sâkî

Varlık dağın delmeyen
Ağlar iken gülmeyen
Şeyhini Hak bilmeyen
Düşer hüsrana Saki

Sil mâsivâyı tenden
Ref et hicabı candan
Al benliğimi benden
Gitsin irâde sâkî

Varidatın nûr dağı
Derûnun cennet bağı
Ağzın hayât ırmağı
Kelâmın bade Sâkî

Sensin Hakk’ın habîbi
Derdlilerin tabîbi
Bırakma bu garîbi
Dâr-ı fenada sâkî

Şehr-i hakikat gülü
Sensin yine bülbülü
Koymagıl ehl-i dili
Menzil-i “lâ”da sâkî