Ben mutlu bir çocuk idim dünyada
Demediler hasret varmış burada
Beni seven babam vardı
Kıymet bilen annem vardı
Şimdi bana yetim derler
Kıymetimi bilmez eller

Efendimiz bir yetimi görmüştü
Ağlar iken göz yaşını silmişti
Gözünden yaşları sildi
İster misin Büceyir dedi
Senin adın Beşir olsun
Rasulullah baban olsun demişti

Dünya dar geliyor sığmaz gibiyim
Kanatları kırık kuşlar gibiyim
Sıcacık yuvam yok artık
Şefkatle saran yok artık
Şimdi bana yetim derler
Kıymetimi bilmez eller