Vurulup tertemiz alnından uzanmış yatıyor;
Bir hilal uğruna Ya Rab, ne güneşler batıyor!
Ey, bu topraklar için toprağa düşmüş, asker!
Gökten ecdad inerek öpse o pak alnı değer.
Ne büyüksün ki kanın kurtarıyor Tevhid’i…
Bedr’in aslanları ancak, bu kadar şanlı idi…
Sana dar gelmeyecek makberi kimler kazsın?
Gömelim gömelim seni tarihe desem, sığmazsın.
Bu taşındır diyerek Kabeyi diksem başına
Ruhumun vahyini duysam da geçirsem taşına
Ey şehit oğlu şehit isteme benden makber,
Sana ağuşunu açmış duruyor Peygamber
Medet ya Sahibel Kulub