Yıllarca Mevlaya yalvarıp durdu esen rüzgârdan Yusuf’u sordu
“Yusuf’um, Yusuf’um nerde ?” diyordu, Ağlar Yakub ağlar Yusuf’um deyu.
Ben bir Yakup idim kendi halimde Mevla’nın ismi var idi dilimde,
Aldırdım Yusuf’u Kenan ilinde, Ağlar Yakub ağlar Yusufum deyu.
Akardı Yakub’un gözünün yaşı, Ah çektikçe eritir dağ ile taşı
Yusuf’u kuyuya attı kardeşi, Ağlar Yakub ağlar Yusuf’um deyu.
Gitti de gelmedi vah yavrum deyu
****
Attılar kuyuya şehit kastına, Cebrail yetişti Mevla dostuna,
İhlâs ile çıktı suyun üstüne, Ağlar Yakub ağlar Yusuf’um deyu.
Akardı Yakub’un gözünün yaşı, Ah çektikçe eritir dağ ile taşı
Yusuf’u kuyuya attı kardeşi, Ağlar Yakub ağlar Yusuf’um deyu.
Gitti de gelmedi vah yavrum deyu