Ben bir Yakup idim kendi halimde Mevlanın ismi vardı dilimde
Aldırdım Yusuf’u Kenan ilinde, ağlar Yakub ağlar Yusuf’um deyu
****
Yusuf’um hocada okumaz oldu onun bülbül dili şakımaz oldu
Alnındaki nuru parlamaz oldu ağlar Yakub ağlar Yusuf’um deyu
****
Akardı Yakub’un gözünün yaşı, ah ettikçe eritir demiri tuncu
Yusuf’u kuyuya attı kardeşi, ağlar Yakub ağlar Yusuf’um deyu
****
Attılar kuyuya şehit kastına Cebrail yetişti Mevla dostuna
İhlas ile çıktı suyun üstüne ağlar Yakub ağlar Yusuf’um deyu
****
Yusuf’un gömleğin alkan ettiler kurtlar yedi diye bühtan ettiler
Yusuf’u götürüp bilmem nettiler ağlar Yakub ağlar Yusuf’um deyu
****
Kenan’ın kurtları toplanıp geldi biz yemedik diye içtiler andı
Yakup’un feryadı Arşa dayandı ağlar Yakub ağlar Yusuf’um deyu