On dört asır önceydi karanlıktı kopkoyu adın dillere destan soyun İbrahim soyu
Nuruna hasret kaldık sancı çeker sinemiz ey âlemlere rahmet ey Muhammedül Emin
Doğdun bir güneş gibi âlemler nura doydu yağdın bir rahmet gibi ölmüş kalpler dirildi
****
Mekke sokaklarında kutlu davet başladı kuruyası elleri gül cemali taşladı
Şefkat doluydu kalbi güller kokardı teni yetim öksüz sevindi gelişine ya Nebi
Doğdun bir güneş gibi âlemler nura doydu yağdın bir rahmet gibi ölmüş kalpler dirildi