Toprak aşkla yoğruldu, insan oldu.
İnsan aşkla boyandı, kul oldu.
Evet, sevmeden kul olunmaz bu yüzden
Çünkü insan ancak sevdiğinin kulu, kölesi olur.
Bu yüzden sevgisiz kulluk bir riyakârlık ve aldanıştır.
Taş sevgiyle toprak oldu.
Toprak sevgiyle çiçeğe döndü.
Gül niçin sevilir?
Sevgiden var olduğu için değil mi?
Bu yüzden sevgiliye gül verilmez mi?
Gül Muhammed’i anlatır. Niçin?
Allah’ın sevgilisi olduğu için değil mi?
Gül niçin dikenlidir?
Niçin güle dokunmak için dikenler batmalıdır elinize?
Hiç düşündünüz mü, ne anlatır bu size?
Evet… Evet…
Aşkın yolu dikenlidir, sarptır, ızdıraplıdır.
Nefsinizi kanatmadan, kanınızı yere akıtmadan sevgi gülüne erişilmez, öyle değil mi?
****
Gönlümün sevdası, aşkımın dermanı
Şefaatgahım ya Resulallah
Yoluna kurbanım, ben sana hayranım
Sana muhtacım ya Resulallah
Yoluna serdim, canımı verdim
Kapına geldim ya Resulallah
Gönlümün sultanı, derdimin dermanı
Şefaatgahım ya Resulallah
Ya Resulallah, ya Resulallah, ya Nebiallah.
****
Gönlümün sevdası, aşkımın dermanı
Şefaatgahım ya Resulallah
Ya Resulallah, ya Resulallah, ya Nebiallah.
Yoluna kurbanım, ben sana hayranım
Sana muhtacım ya Resulallah
Ya Resulallah, ya Resulallah, ya Nebiallah.
Yoluna serdim, canımı verdim
Kapına geldim ya Resulallah
Ya Resulallah, ya Resulallah, ya Nebiallah.