Ey dil bilmem neden efgâna düşdün
Onulmaz derd ile nâlâna düşdün

Ümîd-i vasl ile çekdin hasreti
Ermeyüben âhir hicrâna düşdün

Cennetü’l-irfâna ermekdi maksûd
Ne sebeb oldu bu vîrâne düşdün

Mülk-i bekâ idi menzilin evvel
Âhir bu bî-vefâ zindâna düşdün

Pervâneler gibi devr edip şem’i
Vasl için cân atıp sûzâna düşdün

Zevk ile şâd olup bî-keder iken
Şimdi neden böyle giryâna düşdün

Tahsîl eylemedin ilm-i ma’rifet
Akrân arasında bî-gâne düşdün

Uyan uyan artık uykudan uyan
Bu hâb-ı gaflete âyâ ne düşdün

Sa’y edip ermedin vuslat-ı yâra
Hulûsî tek bahr-ı isyâna düşdün