Dünya bir han ise milletler hancı, üstünüm diyende vardır bir sancı.
Hakk’a daha yakın olan en üstün, budur hepimizin gerçek inancı.
Bu beyaz, şu esmer, öbürü sarı; renk renk ayırmayız biz insanları.
Gönüller beraber, ellerimiz bir, fitneci ördü, biz yıktık duvarı.
Müminler kardeştir, buyurmuş kitap, Allah tarafından yapılmış hesap.
“Sarılın Kur’an’a” diyor yaradan, birlik olmak için bizedir hitap.
Beraber ağladık, beraber güldük, ölmek zamanında beraber öldük.
Acıktık beraber, doyduk beraber, gün oldu bir dilim ekmeği böldük.
Türk, Kürt, Çerkez, Arap… Ayrılık olursa görülür azap.
Ortak destanlarla süslüdür zaman, döktüğümüz kanla ıslak bu turap.
Türk incinir, Kürt’e batsa bir diken, Arnavut yatamaz, Gürcü aç iken.
Birleştirdi İslam tüm halkımızı, artık ufuklara açalım yelken.
İplik iplik idik, şimdi kumaşız, kimimiz gövdeyiz, kimimiz başız.
Âdem’le Havva’dan türedik, geldik, inanç bir, vatan bir, bizler kardeşiz.
****
Biz Kılıçarslan’ız, biz Selahaddin, bize yurttu Kırım, Fas, Bağdat, Budin.
İslam’la yoğrulmuş hep hamurumuz, tek yumruk bu millet, tek rehber bu din.
Biz Kılıçarslan’ız, biz Selahaddin, bize yurttu Kırım, Fas, Bağdat, Budin.
İslam’la yoğrulmuş hep hamurumuz, tek yumruk bu millet, tek rehber bu din.
Dinleyin Osman’ı, anlatsın bizi, ne destanlar yazdık hem dizi dizi.
Akordumuz İslam, ölçümüz birlik, bütün cihan duydu gür sesimizi.
Dün Çanakkale’de omuz omuza, şahlandık beraber, uçtuk sonsuza.
Kardeşlik türküsü söylenecek hep, Beste yaptık ortak, çalınan saza.
Kökümüz geçmişte, gelecek aydın, ey gençlik! Böyledir senin de kaydın.
Zamanı hiç israf etmezdin inan, dedeni birazcık görüp duyaydın.
Türk Kürt dövüşüp pişman oluruz, boşuna savaşıp düşman oluruz.
Hep aynı tarlanın ekiniyiz biz, aynı ambar içinde harman oluruz.
Ayrılıkta azap, birlikte rahmet, ya Rab, rahmetinle fitneyi kahret!
Halkıyla Türkiye’m bölünmez bütün, mecburuz bu yola, yolumuz vahdet.
Biz dalız, yaprağız, çiçeğiz, kök bir; gaye bir, hedef bir, ülke bir, hak bir.
Bizi kim yıkacak, kim bölecekmiş? Haydi, hep beraber, tempomuz tekbir!
Tempomuz tekbir! Beraber yürüdük biz bu yollarda… Bizi kim yıkacak, kim bölecekmiş?
Biz Kılıçarslan’ız, biz Selahaddin, bize yurttu Kırım, Fas, Bağdat, Budin.
İslam’la yoğrulmuş hep hamurumuz, tek yumruk bu millet, tek rehber bu din.