Sâyesi düşmez yere bir böyle nahl-i tûr’sun
mihr-i âlem-girsin başdan ayağa nûrsun
târik-i gülzâr-ı âlem mâlik-i mülk-i adem
münkirîne mahz-ı mâtem mü’minîne sûrsun
sensin ol şâh kim Süleyman’lar kapında mûrdur
on sekiz bin âleme hükmetmeğe me’mûrsun
el benim dûmen senin ey rahmeten li’l-âlemin
şöhretim isyan benim sen afv ile meşhûrsun
padişah-ı evvelîn ü kıblegâh-ı âhirîn
evvel ü âhir imâmu’l-enbiya mezkursun
ya Resûlallah umarım diyesin rûz-ı cezâ
gerçi cürmüm çoktur ammâ, Itrî’ya mağfûrsun!