Bir sabâh uyandım hüzn ile mâtem
Kaplamış gönlümü kararmış âlem
Belâlar enîsim yerim derd ü gam
Başımda alevli bir duman gördüm

Sevdâlı bir çöle uğradı yolum
Ne önüm görünür ne sağ ne solum
Zâten kırılmışdı kanadım kolum
Gönlümde yaralı bir ceylân gördüm

Sahrâ-yı cünûndan geldi bir nidâ
Varım yağmâ etdi o nazlı sadâ
Cân tenle ben cânla etdik elvedâ
Cân u ten yerinde bir cânân gördüm

Hislerim dağıldı açıldı hayâl
Ne mâtemim kaldı ne gam ne melâl
Gönlümün güzeli emretdi filhâl
Kâinât yazılmış bir fermân gördüm

O fermân içinde binlerce esrâr
Serâdan süreyyâ az çok ne kim var
Dolanıp dolaşan eyleyen tekrâr
Okuyan dinleyen bir insân gördüm

O insâna dedim ey pîr-i kâmil
Neden insân oğlu zâlim ü câhil
Dedi sen kendini anla ey gâfil
Anlayan anlatan bir sultân gördüm

Gördüm ki o sultân neş‘eye gelmiş
Bir yüzden bin bir yüz ayâna salmış
Hep yüzde kalanlar zanlara dalmış
Zâlim ü câhili pek nâdân gördüm

Bildim ki insânmış bir sırr-ı athar
Sırrında okudum Allâh-u Ekber
Harf u savtdan ârî eyledim ezber
Bütün âlemleri bir Kur‘ân gördüm

Sûre-i Kur‘ân’ı eyleyen tefsîr
Ma‘nâ-yı insânı etmedi tağyîr
Sûret-i insânda görülen tasvîr
Bismillâh Er-Rahîm Er-Rahmân gördüm

Bir isimden çıkar binlerce esmâ
Envâr-ı melâhat ism-i Mustafâ
Âlemler yüzünden oldu hüveydâ
Ben anı hem zamân hem mekân gördüm

Bir ismi Ahmed’dir biri Muhammed
Kalkınca mim kalır Allâhu-Ahad
“Makâm-ı Mahmûd”dur ezelden ebed
Anı giden gelen hem duran gördüm

Hep ana uyanlar buldular necât
Ölümden kurtulup aldılar hayât
Aşkının yolunda eyleyen sebât
Bir elinde yüz bin Süleymân gördüm

Kemâlî insânmış mazhar-ı Rahmân
Ondan gâfil kalan kaldılar hayvân
Sendendir her bir derd sendedir dermân
Derdsiz insânları bî-dermân gördüm