Hayvân gibi yatma gözün aç uyan
Seni bu kılığa bak kimdir koyan
Yersin yedirirsin okur yazarsın
Yediren yiyen kim doyuran doyan

Güneşe gâh doğdu gâh battı dersin
Akşamın sabâhın hesâb edersin
Batan bir güneş yok nere gidersin
Dağların ardından bir gündür doğar

Karanlık geceyi ışık sananlar
Yalancı sözlere tezce kananlar
Utanılan yerde utanmayanlar
Bir gün kendisine kendi der yalan

Dünyâya aldanma buz gibi erir
Kurdu içindedir çürütür çürür
Huysuzluk bir derddir kanında yürür
Kötü huy bırakmaz ne din ne imân

Gözü aç olanın hiç karnı doymaz
Kendini beğenen iyilere uymaz
Çok söz söyleyenin kulağı duymaz
Söz dinlemeyenler hayvândır hayvân

Her şeyi bilirim deyip atılma
Her bölüğe hayvân gibi katılma
Kendini bir pûla satma satılma
Ne satılan kalır ne satan alan

Her duyduğun sözü söyleme amân
Belki söz yalandır söylersin yalan
Söylediğin söze sen evvel inan
Yoksa insânlığa olursun düşman

Bu varlık Kemâlî Allah’dır bilen
Yanında bir olur ağlayan gülen
Burda aranmaz bil bilinen bilen
Gaflettir insânı her derde salan