Sıdk ile girdinse yola ey şücâ,
Bir kat’î gerekli söz var kıl semâ.

Cümleden evvel sana lâzım olan
Cümle yârânına eyle gel veda.

Mâlı mülk ü kavm ü ihvânın dahi
Terk et anları sana verir sudâ.

Bir gönül kalır arada anı da
Şeyhe tapşur ana eyle ittibâ.

Böyle etsen bil hakîkat sırrına
Az zamanda hâsıl olur ıttıla.

Cism ü cânın dahi kurbân edegör
Ger kabul olursa buldun irtifâ.

Sırr-ı tevhidin Niyâzî hâsılı
Hakk ile ortada kalmaya nizâ.