Nasıl bir mübârek geceydi yâ Rab
Muhammed dünyâya geldiği gece
Felekler oynayıp cihân güldü hep
Annesi sevinip güldüğü gece

Göklerden nice bin kapı açıldı
Âlemler üstüne rahmet saçıldı
Nûrdan Muhammed’e donlar biçildi
Dünyâ sürûr ile dolduğu gece

Gökten yere indi cümle melekler
Zemîne baş eğdi bir bir felekler
Anda kabûl oldu her bir dilekler
Duâya elini açtığı gece

Kovuldu göklerden çıkamaz şeytân
Halâs oldu insân zulmünden insân
Bir avuç toprakla kör oldu düşman
Tenha çöl yoluna daldığı gece

Ben hâmile iken dedi annesi
Karnımda duyardım hak tevhîd sesi
Görürdüm Yemenî Hindî Fârisi
Muhammed memesin aldığın gece

Kisrânın eyvânı yıkıldı gitti
Hem Semâve gölü kurudu bitti
Mecûsî ateşi söndü kül tuttu
Zâlimlere korku saldığı gece

Göklerde okundu büyük bir ezân
Muhammed doğduğun eyledi ilân
İşitdi anladı her ehl-i lisân
Şark u garb hayrette kaldığı gece

Nûr idi gölgesi yere düşmedi
Mübârek yüzüne sinek uçmadı
Ak bulut başından batıp aşmadı
Parmağıyla ayı böldüğü gece

Dehşetinden putlar yere döküldü
Mât oldu müşrîkin beli büküldü
Taşlar dile geldi dağlar söküldü
Müşrîkîne kılıç çaldığı gece

Kırk yaşına geldi oldu Hak Resûl
Ashâb-ı selâmet etdiler kabûl
Hep acze düştüler erbâb-ı ukûl
Kitâbın eline aldığı gece

Aşkının sonuna yetti Muhammed
Kendinden kendine geldi bir davet
Ümmetin diledi buldu icâbet
Mi‘râc namâzını kıldığı gece

Muhabbet nûrundan doğdu Muhammed
Ana ulaştırır yine muhabbet
Kemâlî aşkıdır âşıka devlet
Kurtulur o aşkı bulduğu gece