Ölümün kokusu irkiltir canı karanlıklar sarar dört bir yanı
Bir perde çekilir gözün üstüne bulunmaz bir çare asla ölüme
Nice insan geldi geçti dünyadan hepsi sarıldılar beyaz kefene
Kurtuluş yok imiş ölüm elinden bulunmaz bir çare asla ölüme
Bir yaprak misali sararıp solar ölümün acısı yürekler yakar
Bedenini kabir korkusu sarar bulunmaz bir çare asla ölüme
Gözünden akar yaşların, terk eyler dostun gardaşın,
Koyunca toprağa başın, işte o an’dır ölümün