Ürkekti, ürperirdi üzüntüsü sürekli
dal gibiydi, dalgındı, derindeydi, düşteydi
inceydi bir imgeydi izlenimdi, simgeydi
ak kuğuydu ve keder buğuydu gözlerinde
yeşil yağmurlar yağar, yine kalırdı orda,
yazısıydı, yazgıydı, mevsim de yazdı…sonra,
suskun bir kara tümsek özdeşleşti onunla
yazısıydı,yazgıydı,mevsim de yazdı sonra