Açıp hüsnün kitâbını yüzünde “Ve’d-duhâ” gördüm
Bârekallah ne kutlu fâl bugün nûr-ı ziyâ gördüm

Basîret gözün aç gör ne âlî-şândır ol sultân
Hakâyık ilminin kânı Muhammed Mustafâ gördüm

Ki oldur mefhâr-ı âlem ki oldur mebde-i âdem
Cemâline bakıp her dem bugün nûr-ı Hudâ gördüm

Ki anı nûr-ı vâhidden sevip halk etdi ol Hallâk
Ki ol bir dürr-i yektâdır Hudâ’ya reh-nümâ gördüm

Ki ol bir nûr-ı a‘zamdır ana Allah Habîb’im der
Şefî‘ü’l-müznibîn oldur anınçün rûşenâ gördüm

O sultân urdu İslâma bu dört yâr ile bünyâdı
Ebû Bekir Ömer Osmân Aliyyü’l-Murtazâ gördüm

Bu Şeyhî derdimend âciz kapında bir garîbindir.
Şefâ’at kânısın ey dost ki afv ile atâ gördüm