Aşka veren vârını yâri ile yâr ola
Görmeyip ağyârını manzarı dîdâr ola

Âteş-i ʿaşḳıyla ger nefsini yaḳsa bir er
Komaya dilde keder erlere serdâr ola

Haḳ yolına gidenüñ ḳālini ḥâl idenüñ
Cümle ṣıfatı anuñ sebʿa-i etvâr ola

Ḳalbi o kim yıḳaya varlıġı dilden yuya
Yirine yoḳluḳ ḳoya vâr ile ol vâr ola

Cân-ı cihânı bulan hânesine hân gelen
Sırrını maḫfî ḳılan maḫzen-i esrâr ola

ʿAşka ṭutanlar yüzi ḥikmete irüp özü
Gûş-ı cihânda sözü bir dürr-i şeh-vâr ola

Tür ideyin dârını bula hüdâ nârını
Dinleye Ġaffârını vâsıl-ı dil-dâr ola

Dinle beni ey ulu olsa irâdet beli
Ḳulunuñ ednâ ḳulu şâh-ı cihân-dâr ola

Nefsin basaṇ asfiyâ ẓulmeti ḳıldı żiyâ
Nûra eren Nûriyâ maṭlaʿ-ı envâr ola