Kāfir olmaz mı şular kim derd-i Mevlā’sız geçer
Oŋmasun ‘ālemde ol ser kim bu sevdāsız geçer

Ermeye dermān-ı ‘aşḳa ‘aḳlı her kim terkemez
Olmaya Mecnūn şular kim ‘aşḳı Leylā’sız geçer

Kūh-ı ġamdan ṭatmayan cān acısın Ferhād-veş
Bunda ol Şīrīn gibi zülf-i semen-sāsız geçer

Gel “ene”lden giç yüri da‘vā-yı Manṣūr eyleme
‘Ārif oldur kim cihān dārında da‘vāsız geçer

Nāle ḳılma ṣu gibi her māni‘-i rehden göŋül
‘Āşıḳ oldur vādī-i ‘aşḳ içre şekvāsız geçer

Ṭaŋ mı cān atsa Ḫalīlī nār-ı ‘aşḳa şevḳ ilen
Gördügüŋ pervāne-veş yanmaḳda pervāsız geçer