N’ola gelsen şimden girü fesâdı terk itsen gönül
Gâh aglasan günâhuna gâh kanâ‘at itsen gönül

İşün gücün fesâdıla yakdı beni hırs odıla
İltsen yarı bir ugurdan yanar oda atsan gönül

Nice bir ben sana uyam özümi belâya koyam
N’ola gelsen sen de benüm ögüdümi dutsan gönül

Dünyâ halkun düşmânıdur maksûd ol cânlar cânıdur
Bilün ki dünyâ fânîdür dünyâyı terk itsen gönül

Yûnus miskîn kalmaz câna virür cânını kurbâna
Gelsen sıgınsan Sübhân’a togru yola gitsen gönül