Yanarız biz aşk şem‘ine
Pervâneye geldik gülüm
Külü göğe savurmak ne?
Biliriz, yok bize ölüm

Aşk okunu tâ ezelden
Yedik bir yayı güzelden
Dâra ene’l-Hak yazaldan
Dedi Rabbim bana “kulum!

Doğu batı bütün diyâr
Odur kendi kendine yâr
Cübbemizde hemen o var
Hakk’ı söyler benim dilim

Kün dedim aşkla kalemi
Nûrla doldurdum âlemi
Elest bezmindeki demi
Câmla bezemiş bu elim

Bilir misin bilmem ey cân,
Nedir bu suret-i insan
Hemân şu gerçeğe inan
Sûretten bilinmez hâlim!

Yoktur Mustafa arada
Ondan gelen kendi yâda
Bu zevki Hak diyen tada
Kara kovan benim balım