Kırılsın dişliler kopsun fırtına hakikat bilmeyen o vicdan ağlasın
Sen yürü geriden gelen bulunur sürüyü terk eden o çoban ağlasın

Ümitsizlik nedir en büyük zillet gonca iken solan o güller ağlasın
Haksızlık mı gördün haykıracaksın bir görüp bin susan o gözler ağlasın

Atlılar elbette geçecek bir gün seferden ayrılan o erler ağlasın
Bosna’da Müslüman kanı akarken bu yolda akmayan o kanlar ağlasın