Bana rahm etsen Rahimâ tükenir mi rahmetin!
Eylesen i’zâz beni eksilir mi izzetin!
Cümle âlem halkının Rezzâkı hem Vehhabısın,
Yetişir çünki kamûya rızk u fazlı nimetin!
Eyledi sen pâdişâhımdan beni nefsim cüdâ,
Bağrımı etti hazin iftirâk-ı hasretin!
Gelmeyen başına bilmez iftirak acısını,
Âşıka müşkil belâdır ey Hüdâ pes firkatin!
Korka korka yüreğimin hep eritti yağını,
Gönlümün şehrini viran etti havf ü heybettin!
Anasından kula sen Erhamsin ey Rabb-i Raûf,
Umduğum senden Kerimâ rahm ü lutf ü re’fetin!
Tesliye et kalb-i Kuddûsî garibi verme gam,
Ağlayıp eyler demâ dem çün recâ-yı vuslatın!