Bir ateş-i cân-sûz derûnumda ki yandı
Ol derd ile bu dîdelerim kāne boyandı

Çâr-kûşe-i âlem doludur zulm ü şekāvet
Bu zulm ise cân u ciğerim arşa dayandı

Kande görünür râh-i rehâ mü’mine cânâ
Emvâc-ı bahr-veş ne aceb fitne uyandı

Tebşîr ede dil-hasteleri var yine Lokmân
Allah’a dönen ehl-i îmân halkdan usandı

Üftâdelere nâsır olacak yine Hak’dır Allah’a tevekkül eden elbette kazandı

Hallâk-ı Hakîm’e dayanan mahzûn olur mu
Allah’dan eden kendini bil yandı da yandı

Ey nûr-i basar hazret-i Allah içün olsun
Allah’a dayan LUTFİYA iş Hakk’a dayandı