Câhil kaybetmiş yolun kendin yolda zanneder
Her fiili cahâlet câhilliğe hamd eder

Emri Hakk’ı işitmez şeytân Hakk’ı yaşatmaz
Nefsiyle savaş etmez ömrünü hebâ eder

Amacı nâm-ı izzet gâyesidir hep lezzet
Edip gafleti hirfet cahilliğ ridâ eder

Bilmez hâlini nâdan nasipsizdir ukbâ’dan
Eylemlemez hazz mânâ’dan gafleti gıdâ eder

Adı Ahmed-i Mehmet verir ârife zahmet
Eylemeyip merhamet gönlünü sidâ eder

Etmez kabul mânâ’yı eylemez terk dâvâ’yı
Sevmediğ çin Mevlâ’yı kendini cüdâ eder

Hoşu latif görünür misk-i amber sürünür
Kibri riyâ bürünür mânâ’yı reda eder

Baş safta kılar namaz kılar lâkin bî namaz
Namazı kabûl olmaz riyâyla edâ eder

Sarıl sıkı Kur’ân’a gel mekteb-i irfâna
Kulak ver de sen bana kalma câhil birâder

Râh-ı Hakk’a girelim ilm-i hikmet görelim
Kemâlatın yolunda gel olalım berâber

Kapladı gönlü keder ondandır ki nush eder
Yunûsî pek kerreler dedi amma bidâ der