Dağlar ardından haber ulaşınca nefere,
Ardına bakmadan can, çıkar kutlu sefere.

Yürürler hep beraber, ölen kim bilmez adam,
Defin işi bitince yıkılır üstüne dam.

Geri döner gidenler, mevtânın ardı sıra,
Kal desen kimse kalmaz, şah eylesen Mısır’a.

Mal tabutun dışında, çoluk-çocuk niçinde…
Tüm bunların sahibi ameliyle içinde.

Yalvarırım Allâh’ım alma başımdan akıl,
Zor günde zor suâlin cevabını kolay kıl!..