Ey Habib-i-Kibriya, sensin Resul-ü kâ’inat;
Rahıneten lil-âlemiyn, âlemlere sensin hayat..

Her ne âlemde hayatsın, aynı âlem şâhısın,
Nev be-nev mahlûk içinde, nev be-nev giydin sıfat..

Görmeden görmüş gibi, her devirden vermek haber;
Gösterir her devirde sensin nizam-ı mümkinat..

Bunca gamdan kurtulup, kurtardığın bunca beşer;
Sıdkına bundan büyük âyâ olur mu mu’cizat..

Surete teşrif-i zâtın, zulmeti nûr eyledi,
Feth-i Mekke eyledin, fetholdu her müşkilât..

Her makamı seyredip, insanda zahir olmasan;
Ekmel-i mahlûk olup insan bulur muydu necat..

Şevk-i vaslınla dönen eflâk-u eşbahtan doğar,
Nev be-nev eşcâr-ü ezhâr-ü hububat-ü nebat..

Hep bu eşkâl-ü suver, hep bu sunu’at-ü garib,
Cümlesi seyr-i cemalin çün gelip eyler salât..

Aşk-ı pakin bir inayettir KEMALİ âşıka,
Yokdürür bundan büyük erbab-ı aşka iltifat..