Halk-ı âlem anın içün azdılar
Evliyâyı zâhir âdem sezdiler
Evliyâ gönlü güneşden yücedir
Münkirin gönlü karanlık gecedir
Evliyânın gönlü dâim nûr olur
Ehl-i inkâr gönlü Hakdan dûr olur
Mustafâyı gördü kâfirler yakın
Demediler Rahmeten-lilâlemîn
Dediler ki bu beşer biz de beşer
Bizceleyin bu dahî yeyüp içer
Bilmediler cismi dahî nûr idi
Sandılar kim kendilerden biriydi
Gözleri a’mâ kaçan görür günü
Geceyi gündüz sanır günü dünü
Evliyâyı kim bilen bilmez özün
Kendini görmez gören anlar yüzün
Evliyâ gözündeki Hak’dır gören
Evliyâ gönlündeki Hak’dır duran
Hak ile tutar velîler tutduğun
Hak ile eyler velîler etdiğin
Evliyâlar Hak ile dâim durur
Hak biledir kande kim anlar yürür
Evliyâlardan görünür nûr-ı Hak
Evliyâdan oku okursan sebak
Dâima Seyyid Nizâm Oğlu’n Hudâ
Evliyâdan etmesin bir ân cüdâ