Mananın bahçesinde gülü demet yaparız alıp has gülü ele muhabbetle bakarız
Gülün sevdası başka düşürür bizi aşka gönül aşka düşünce aşk odunu yakarız
Yalan değil bu sözler gül’ün aşkına bizler öyle değil mi dostlar ne cefalar çekeriz
Gül eylese bir ferman kalmaz dizlerde derman duyduğumuzda heman diz üstüne çökeriz
Yunûsî bakıp güle sevgiyle alıp ele gönlümüzdeki güle muhabbetle bakarız