Ben varlıktan el çekmişim
Dünya ukbâ neme gerek
Dostun cemâlin görmüşüm
Arz-u sema neme gerek

Yağma olunca varlığım
Gitti gönülden darlığım
Gurup etti ağyarlığım
Hubb-i sivâ neme gerek

Çok ağladım, şimdi güldüm
MUTU KABLE  ile öldüm
Hamd-ü-Lillâh mes’ud oldum
Şah-u gedâ neme gerek

Vahdette zâhir kesreti
Kesrette bâtın vahdeti
Buldum kazandım vuslati
Çun-ü çera neme gerek

Zühdü bıraktım zâhide
Kerâmâtı da âbide
Allah kâfi gelir abde
Alâ, edna neme gerek

Şimdi benden gitti benlik
O gidince geldi senlik
Şems’i kapladı esenlik
Evsaf, esmâ neme gerek