Ol dürr-i yetimem ki görmedi beni ummân
Bir katreyem illâ ki ummana benim ummân

Gel mevc-i acâib gör deryâ-yı nihan gözle
Zi-bahr-i nihâyetsiz katrede olur pinhân

Dem vurmaz idi Mansûr tevhîd-i Ene’l-Hak’ dan
Aşk dârına dost zülfü asmıştı beni uryân

Bu âlem-i kesrette sen Yûsuf u ben Yakûb
Ol âlem-i vahdette ne Yûsuf u ne Kenân

Bunda demeden Mecnûn Leylâ adını Mevzûn
Ne Leylâ idim onda ne Mecnûn-ı sergerdân

Yi-nun-sin ulasmadan cân kuyuya düşmeden
Aşk tadile mest geldik hem mest gideriz bundan

Bu cismim belâsıdır adım Yunus olduğu
Zâtım sorar olursan sultâna benem sultân