Rûy-i zemîni seyret alkanlara boyandı
Feryâd-ı âh-ı İslâm arşa kadar dayandı

Haşre kadar bu derde yansın âdem olanlar
Felekde hep melekler bu derdimize yandı

Ebrû-kemân civânlar hâk üzre yeksân oldu
Günden güzel gül yüzler odlar içinde kaldı

Pîr ü civân o günde kanlar döker gözünden
Nevresteler güzeller kızıl kana boyandı

A’dâ-i ehl-i İslâm bugünde kandı kandan
Kāfdan kāfa bu dünyâ alkanlara boyandı

Başdan başa bu fitne ateşlenüp alışdı
Ya Rab ne sönmez oldu yandıkça yandı yandı

Amâmeler açıldı âlemler oldu gül renk
Tîğ-i adâ bu kandan kandıkça kana kandı

Baltaları çalarak hep kolları usandı

Ura ura kâfirler kılınçları üşendi

Câmi’lere haçları kâfirler o gün asdı

Çok köyleri kâfirler bütün berâber basdı

Nice cânlar tenine kılınçlarını çaldı

Anaların yanında yavrularını kesdi

Dört kâfir oldu kasab bölük bölük düşürdü
Yiğitlerin kanına parmaklarını bandı

LUTFÎ bu derd değerli bir âh çeküp derûndan
Sızıltı çıkdı arşa ehl-i kubûr uyandı

İslâm erişmeseydi bir ferd kalır mıydı ya
Lutf-i Hudâ erişdi orduları dayandı