Sadâ-yı nây-ı vahdet dâimâ eyler beyânâtı
Yaratdı Hâlik-ı âlem ademden bu kâinâtı

Basîret nûruna mâlik olan göz câm-ı irfândır
Bu eşyâ mazhar-ı esmâ müsemmânın hidâyâtı

Erişse dîde-i dilde görür kudret-i Mevlâ’yı
Doğar her zerreden bir şems bu eşyâ vahdet âyâtı

Tecellîgâh-ı Mevlâ’dır gönül her ferdde mevcûddur
Bu bahr-i hikmete gir bak bulunmaz hiç nihâyâtı

Bütün efâli hikmetdir Hudâ’nın kahri rahmetdir
Eder ashâb-ı tevhîde lutf-i zarf-ı beliyyatı

Belâlar bal olur evliyâsına hazret-i Hakk’ın
Bu kahr içinde eltâf-ı belâ ola bidâyâtı

Hudâ sevgili abdini eder mübtelâ derdine
O derd LUTFÎ ne devletdir eder tekmîl makāmâtı