Safları sıklaştıralım girmesin iblîs araya,
Kalbi de saflaştıralım, aksedecek nûr oraya.

Tasfiye olmazsa gönül, Hak ona kılmaz nazarı;
Pâdişâhın girmesi mümkün mü harap bir saraya?

Önce temizlenmelidir; kir, cerahat, kalmamalı,
Usta tabip merhemi sürmez, kokuşan bir yaraya.

Hak ile mesgul edemezsen duramaz boşta gönül,
Meyledecek, râm olacak mevkie, şehvet, paraya.

Tevbede olmazsa sebat, çevreni, yârânı düzelt,
Fayda verir söz mü; «Aman yanma!» demek bir çıraya?..

Olmalısın sâdece sâdıklara, sâlihlere dost,
Nûra bakan nûra döner, zifte bakanlar karaya…

Âlem-i mânâda siren çalmadadır nurlu tren,
Vârını Tâlî, vererek, bir bilet al, gir sıraya!..

Menzil-i maksûda gider, silsilenin nur katarı;
Sen de varırsın; vagonun sağlam oturmuşsa raya.