Cânâna gönül vereli cândan usandım!
Meyl eylemezem gayrısına tevbeler olsun,
Bu âna değin ettiğim isyandan usandım!
Hem düşeliden derdine dermândan usandım!
Vuslat dilerim yârime hicrândan usandım!
Aşk ile enis oldu gönül geçti sivadan,
Ben sohbet-i nâs ülfet-i yârândan usandım!
Pervâne gibi yanmağı ister deli gönlüm,
Her şâm ü seher âh ile efgândan usandım!
Kalmadı firâk giryesine sabra mecâlim,
Çün zerre vefa bulmadım ihvân-ı zamanda,
Şol yüzleri dost özleri düşmândan usandım!
Vird edeyim ismini hemân Hazreti Hakkın,
Kesret ile ünsiyet-i insândan usandım!
Kuddûsî’ye vahşet gelûben cümle sivâdan,
Der her ne ki gayrım durur ben andan usandım!