Ya Rab n’ideyim sensiz ârâm-ı dil ü cân yok
Aşksız olan diller tahtıdır ana sultân yok
Derd ü elemi Hak’dan anlarsa gönül bir dem
Gûya ki garib olmuş tenha ana yârân yok
Var etme tabîb olmaz aşk hastasına tîmâr
Bir derde giriftârım derd’dir ana dermân yok
Cân ü ser aşkında her kim ki fedâ etmez
Ol sînede bir zerre hîç dîn ile îman yok
Hûri ile gılmânın bundan iletir mü’min
Cennetde behey dervîş hûri ile gılmân yok
Ahlâk-ı zemîme’ndir Tamu’da sana âteş
Bir zerre kadar anda hîç âteş-i sûzân yok
Yâ Rab Nizâm Oğlu’n ayırma muhabbetinden
Envâr-ı cemâlinden özge ana seyrân yok