Aşkın cânıma kâr etti cânân
Korkarım bu firkat yâreler beni
Gonca güllerimi hâr etti cânân
Tig-i gamzelerin pâreler beni

Senin içün gezdim sahrayı dağı
Aşkınla terk ettim gülşeni bağı
Dostun mekanıdır gönül otağı
Hasût engel olmus âreler beni

Karadır kaşların ela gözlerin
Meclise dür saçar şirin sözlerin
Mihmânımsın deyu yolun gözlerim
Yoksa zabt edemez bu yerler beni

Bildiklerim ise vuslata perde
Ancak senden olur çare bu derde
Sabri’nin kararı yoktur bir yerde
Öldürür bu kaşı karalar beni